Juli 2012

De grote migratie van de zeiler in de Carieb is begonnen, langzaam trekken drommen zeilboten richting zuid voor het oorkaanseizien. Grenada en Trinidad zijn betrekkelijk veilig. Aangezien wij niet meer terug naar Aruba gaan omdat onze interim klus is afgelopen (ze hebben eindelijk vaste vervanging gevonden) vertrekken wij langzaam met onze JoHo richting zuid.
Na een tijdje in Bequia te hebben gelegen en vele bekenden uit St Maarten te hebben gezien, wandelingen gemaakt en een schildpadden opvangcentrum te hebben bezocht vertrekken we op 2 juli naar het volgende eiland Canouan. Het verblijft is van korte duur, de ankerplaats is er rollerig en wij waren nog dezelfde dag vertrokken als we geen uitnodiging van SY It's Perfect hadden gehad om een borrel bij hun aanboord te komen drinken. Rod en Linda zijn niet als de gemiddelde doorsnee Amerikaanse cruisers dat maakt de gesprekstof interessant

Na een korte slapeloze, rollerige nacht zeilen we de baai uit richting de Tobago Cays, een nationaal park. na het passeren van de riffen, starten we de motor om tussen de eilanden door te varen. We varen zo het paradijs in, helder licht baluw-groen water, overal duiken schilpadkopjes uit het water op. Net voor het Horseshoe reef gooien we het anker uit. Net klaar van deze handeling en de eerste bootboy kondigd zich aan, daarna de tweede, bedanken en ruiken vervolgens een brandlucht.
Het zijn niet de buitenboordmotoren van de bootboys die deze lucht verspreiden maar onze eigen boot. Het motorruim staat vol rook en er brand iets!!
I
n de tussen tijd roep ik SY Pipe Muh Bligh, pak vervolgens een tas in met onze paspoorten en andere belangrijke spullen. Als Rene en Stacy aan boord zijn heeft John de boosdoener gevonden, de elektrisch stopknop van de motor is blijven hangen en oververhit geraakt met gevolg smeulen en brand. We hebben geluk dat we er op tijd bij zijn, polyester brand snel als het vuur vat. De rest van de dag zijn we uit ons doen, John repareert het euvel en vervangt het met een mechanische stopknop.
Van de Tobago Cays genieten we volop, snorkelen met SY Pipe, wandelen op de kleine eilandjes met hun magnifieke uitzichten, happy hours in de avond op verschillende boten. Kortom dit hebben we gemist afgelopen jaar.

Er zijn nog veel meer eilanden tussen de Tobago Cays en het vaste land van Grenada. Uitchecken doen we in Clifton op Union eiland, daarna zeilen we de hoek om naar Chatham Bay. Hier blijven we tot na het weekend, samen met SY Pipe genieten we van lekker eten, borrels en de sterrenhemel die niet wordt vervuilt met kunstlicht. Deze baai is ontzettend groen en er liggen weinig andere boten. Dit is tevens de laatste baai van de Grenadines.

Maandag 8 juli zeilen we Hillsborough op Carriacou binnen, deze groep hoort bij Grenada. John naar de kant om ons in te checken, ik blijf aanboord omdat we net het anker hebben uitgegooit. Na wat stubbelingen bij Immigration vertrekken we een baai verder op. In Tyrrel baai blijven we een tijdje, het wordt weer tijd om aan onze klussenlijst te beginnen die ondertussen maar groeit. Het is warm en na ieder klus ben je doorweekt. Er staat overdag wel een briesje die het dragelijk maakt. Tussendoor hebben we een relax stranddag om af te koelen in het water onder het genot van wat nats uit blik samen met SY Pipe en Cat Anne Bonnie.
Culinair gezien proberen we lokale stands wat we afwisselen met boot-BBQs. Zeg maar eens dat we het slecht hebben. Ook hier ontmoeten we nieuwe mensen waaronder Harm en Lizzy van SY Horta die al 10 jaren in dit gebied verblijven met hun boot. Zij zetten zich met hart en ziel in voor het kinderenstudiefonds. Het enige min puntje in de tijd is de ontstaan van tropisch storn Chantel, waar gaat ze heen en wordt het een orkaan? Na het raadplegen van internet zien we dat ze ver boven ons zal passeren en geen gevaar vormt voor het gebied rondom Grenada.

Nu het gevaar geweken is verlaten we deze fijne plek, maar we komen terug aan het eind van deze maand met de Carriacou Regatta. Op 15 juli zijn we onderweg naar Grenada, passeren de onderwatervulkaan Kick'm Jenny en zeilen aan de westkant naar onze ankerplaats Grand Mal Bay samen met SY Pipe. John gaat samen met Stacy en Rene naar het onderwaterbeeldenpark. Deze beeldencirkel is door een kunstenaar gemaakt en hier geplaatst. Rene maakt prachtig onderwaterfoto's en wij mogen ze op onze site gebruiken, dank je wel Rene en Stacy.

De volgende dag motoren 5 nm naar de hoofdstad St George's waar we ankeren. Ook deze ankerplaats is erg rollerig maar we zijn blij met de gelegenheid om de boot te bevoorraden. Verder verkennen we St George's samen met SY Pipe and Cat Anne Bonnie. St George's is gebouwd tussen steile wanden van een niet actieve vulkaancrater en is omringd door forten, de stad wordt gescheiden door een steile kaap, door de bouw in 1895 van de Sendall tunnel kan men snel van de ene naar de andere kant van de stad. Wij lopen via de 107m lange tunnel naar het marktplein en worden regelmatig aangesproken door vrindelijke lokalen. Het haven gedeelte waar onze dinghy ligt heet Carnage en vanuit hier varen we terug naar JoHo.
het vertier speelt zich voornamelijk af in Port Louis marina, happy hours in het zwembad, op de kade en in het restaurant. Hier zien we Lisa en Dave van SY Ke ola Kai weer en met deze twee mensen is het NOOIT saai, dit woord komt zelfs in hun woordenbpoek niet voor. Dolle pret dus.

Op 20 juli gaan wij alleen verder, de ankerplaats is niet te doen. Het rolt extreem en ik heb heb chronisch slaapgebrek dat op begint te breken ook John slaapt slecht maar hij kan iets meer hebben. Prickly Bay is de volgende ankerplaats, bij binnenkomst zien we dat het hier druk is. We draaien 2 rondjes voordat we een goed plekje hebben gevonden. Hier pakken we onze klussenlijst weer op en John shopt voor nieuwe ankerketting. De oude werd wel erg dun. Na een paar dagen komt ook SY Pipe en doen we samen boodschappen, happy hours en zelfs een volle maan dinghy Party op 22 juli. Tijd voor een volgende baai.

Mount Hartman Bay is de volgende die we aandoen. Hier vervangen de oude ketting voor de nieuwe, denk je alles te hebben bedacht voor deze handeling, komt er altijd weer iets bij wat je niet hebt voorzien. Maar uiteindelijk hebben we nieuwe ketting, nieuwe omgeving en nieuwe buren, Barrett en Ray van SY Astarte. Iets verderop ligt SY It's Perfect en s'avonds genieten we van elkaars gezelschap onder het genot van een drankje in de marina.
Via facebook houden we contact met de andere en zo gaan we lopend naar Pricky bay Marina voor de film 'Eye of the hurricane'' van SY Te Natura waar we samen met Cat Anne Bonnie en SY Crazy krickett naar dit natuurgeweld kijken. Wijze lessen, wij proberen een zo goed mogelijke mangrove plek te vinden waar zo weinig mogelijk boten zijn. Negentig procent van de schade wordt veroorzaakt door verlaten boten.

Zondag 28 juli, wij zijn weer aan het zeilen, via de oostkant gaan we naar boven en maken een tussenstop in White eiland om de volgende dag door te varen naar Tyrrel bay voor de Regatta. Langzaam druppelen onze vrienden Tyrrel baai binnen, SY ke ola Kai, SY Island Dream, SY Pipe we missen alleen SY Storyville. Maar let the regatta party begin.