Oktober 2012

Het leven aan land gaat gewoon zijn gangetje. Ik ben full-time met SailAdventures bezig. De website moet worden vernieuwd, verder moet er een facebook pagina voor SailAdvenures worden aangemaakt. De tijd die overblijft wordt gestoken in ons nieuwe boek Cruising Guide to Dutch Guyana - Pleasant Suriname, die hopelijk 15 november uit kan worden gegeven. Intussen zijn we gegevens aan het verzamelen voor een cruising guide voor Aruba. Natuurlijk is SY JoHo hier onderdeel van, het weekend van 6 en 7 hebben we een werkweekend op onze boot. Lekker een stuk zeilen op Aruba en ankeren, daarna groot onderhoud. John doet het onderwaterschip en ik ben druk met het dek. Onze JoHo heeft duidelijk liefde nodig, wat ziet ze eruit. Moe maar tevreden keren we zondags terug naar onze vaste stek.

In het weekend van de13e en 14e gaan we weer eens wat doen op Aruba zelf. Er staat absoluut geen wind waardoor het niet uit te houden is aan boord. Joho wordt dit weekend aan haar lot overgelaten. We gaan naar het midden van het eiland waar Casibari rots formatie te vinden is. Het is de tweede populaire attractie naast de ingestorte Natural bridge. De rotsen hebben unieke vormen door erosie, men weet niet waar deze rotsen precies vandaan komen maar men vermoed dat door botsingen van tektonisch platen deze omhoog zijn gespuwd. Het uitzicht is geweldig, Oranjestad is goed zichtbaar en de Hooiberg (165m) staat parmantig aan de andere kant. De hele omgeving is super groen, dat is weer te wijten aan de enorme regenbuien van afgelopen dagen.
We gaan met onze Landwind door naar het noordoosten waar de witte duinen zich bevinden. Dit gedeelte van aruba met de California vuurtoren is vernoemd naar het gezonken schip de California die voor de kust ligt. De duinen zijn schitterend met een een uitzicht op de normaal zo ruwe kust. Er staat al dagen geen wind en het water is bijna een spiegeltje. Kunnen we zeggen dat we met onze voetjes in het water hebben staan aan de ruige noordoost kant van Aruba.

De natuur op Aruba lijkt op Bonaire en Curacao. Ook hier staan veel cactussen, af en toe vindt een een bijzonder exemplaar er tussen staan. Vogels genoeg op het hele eiland en je hoort ze vooral na een flinke regenbui. De Shoco uil ook wel holenuil genoemd is een soort die alleen op Aruba voorkomt. De Aruba Birdlife Conservation is een actie gestart om deze zeldzame uil te benoemen tot nationale vogel. 2012 is overigens het jaar van de Shoco uil, het jaar van de wijsheid...
Die uiltjes zijn klein en hebben hoge kale poten en nestelen in gegraven holen in de grond. Ik wist al maanden een nest te zitten maar kon maar geen foto's van deze bijzonder dieren maken, tot op een rustige namiddag. Als een volleerd BBC fotograaf kon ik op korte afstand na drie uur van geduld (ja, ik, Jolanda dus he) eindelijk mijn foto maken.
Het was zowiezo een vruchtbare middag, aan de rand van het veld vond ik een grote pad. Het dier bleef rustig totdat ik weer te dichtbij kwam, een grote sprong en weg was het dier.

Verder gaan we iedere vrijdagavond lekker stappen. We beginnen dan bij Cafe 080, dit Nijmeegs Cafe waar je gewoon Nederlandse snacks kan krijgen, vinden wij reuze gezellig. Hier blijven we normaal tot een uurtje of een en gaan dan verder. Op vrijdag 19 oktober hebben we maar eens een uitzondering gemaakt en hebben we iets over drie hier het licht maar eens uitgedaan. Nog even met de hele ploeg lokaal gesnackt bij Piet's Snack. Super gezellig.

Het is eind oktober en voor SailAdventures is een berg werk verzet. De website is totaal vernieuwd wat je kunt checken op www.sailadventures.nl en het ziet er eindelijk echt proffesioneel uit. Ook de facebook pagina is aangemaakt maar deze zal nog verder uitgewerkt moeten worden. Aankomende maand is de laatste maand dat we op Aruba zullen zijn. Op 2 december moeten we het land Aruba uit, of in ieder geval JoHo want dan zitten haar 180 dagen erop en de havenauthoriteiten zien haar daarna als ingevoerd en sturen dan de douane om invoerbelasting te gaan innen. Daar hebben we geen zin in, dus de komende maand gaan we JoHo weer vaar klaar maken en het grote onderhoud stellen we uit tot Puerto Rico of misschien wel St Maarten. Dat had dus ook Aruba kunnen zijn, dan hadden ze hier weer wat centen verdiend op het eiland, maar helaas.

Nu vinden we dat ook niet zo erg, we zijn wel toe aan een vakantie. Dus nog even en dan zijn we eindelijk weer eens onder zeil.