AUGUSTUS 2006
Op dit ogenblik
zijn wij in Nederland, onze boot JoHo
ligt in Panjim, India voor vijf maanden stil, dit komt door de monsoon.
De regentijd heeft ons doen besluiten voor een langere tijd met onze kat Storno
terug naar Europa te vliegen.
En als ik de verhalen hoor hoe nat het in India is ben ik blij dat wij deze
beslissing hebben genomen...
Als we wakker
worden regent het behoorlijk en we draaien ons nog even om in de caravan. Halverwege
de ochtend wordt het droog, van dit moment profiteren we. Nog even snel de wandelschoenen
aan en dan de duinen
in. Door een bosrijk duingebied lopen we totdat de lucht gaat betrekken. Net
op tijd stappen we de auto in, een wolkbreuk ontneemt ons enig zicht. We besluiten
Bergen aan Zee te verlaten en terug naar Rosmalen te rijden, ons logeeradres.
Het slechte
weer is voor ons niet erg, we hebben het best druk. Dingen regelen en bijwerken
voor het vertrek in september. Ook passeren vele mensen de revu. Een van die
mensen zijn Chris en Tineke (SY Rotirik), ondanks hun drukke programma komen
ze speciaal naar Rosmalen. Verder slijten we de dagen met bezoekjes, feestjes,
weerzien en afscheid.
Verder staan
onze geboorte-steden op het program. Deze maand is dat 's-Hertogenbosch, de
geboorteplaats van John.
De gezelligheid en het eigen, intieme karakter zijn de trots van 's-Hertogenbosch.
In het gewone taalgebruik wordt meestal Den
Bosch gezegd, maar officieel is het 's-Hertogenbosch. Dat betekent 'het
bos van de hertog'. Die hertog was Hendrik I van Brabant. In 1185 verleende
hij stadsrechten en de bijbehorende handelsprivileges.
Om vreemde legers en plunderaars buiten te houden, werden rond de stad muren
gebouwd. Later verschenen er ook aarden wallen en bastions. De oudste plek in
het hart van 's-Hertogenbosch is de driehoekige markt. Rondom dit plein bevond
zich de vroegste ommuring. Van hier verdedigden de Bosschenaren hun erfgoed,
dat eeuwenlang gold als een vrijwel onneembare veste. Omdat de stad daarbij
in een drassige omgeving lag, in het deltagebied van de riviertjes Aa en Dommel,
verwierf zij de heroïsche bijnaam van 'de onoverwinnelijke moerasdraak'.
Binnen de stadsmuren heeft 's-Hertogenbosch haar middeleeuwse structuur grotendeels
behouden. De laatgotische
Sint-Janskathedraal, het classicistische stadhuis en het oudste bakstenen
huis De Moriaan herinneren aan lang vervlogen tijden. Net als de vele bochtige,
verspringende straatjes met pakhuizen en koopmanswoningen en niet te vergeten
Onze
Lieve Gerritje. Ouder dan de meer dan 800-jarige stad zelf is de stadsrivier
de Binnendieze. Wij maken een rondvaart in een open bootje over de Binnendieze,
een geweldige ervaring.
Even uitleggen hoe het zit met deze Binnendieze.
s-Hertogenbosch groeide en in de veertiende eeuw werden de stadsmuren verlegd.
Toen ook kwamen deze waterstromen voor een deel binnen deze veilige vestingsmuren
te liggen; dit waterstelsel noemen we de Binnendieze. Door twee hekels stroomt
het water de stad binnen, om die via de Haven weer te verlaten. De
Binnedieze heeft in haar achthonderdjarig bestaan niet steeds dezelfde loop
gehad. Er werden takken gedempt, nieuwe werden er gegraven. Zelfs de Haven is
een vergrote Binnendieze-tak. Langzamerhand
verloor de Binnendieze haar betekenis. Steeds meer werd ze enkel als een open
riool gebruikt. Dat leidde er toe dat in 1969 het besluit werd genomen de Binnendieze
maar te dempen. Gelukkig is dat voor een deel niet doorgegaan en is men deels
op deze beslissing teruggekomen. Als resultaat kunnen wij nu genieten van een
prachtige rondvaart door een koel en rustig stukje stad.
Na een dag met vele indrukken genieten we van een heerlijk Bourgondische maaltijd
als afsluiter.