JULI 2006

Op dit ogenblik reizen wij in een caravan door Europa, onze boot JoHo ligt in Panjim India voor vijf maanden stil, dit komt door de monsoon. De regentijd heeft ons doen besluiten voor een langere tijd met onze kat Storno terug naar Europa te vliegen en rond te gaan trekken. De plannen zijn in september terug te keren naar India en de boot klaar te maken. Maar eerst nog genieten van deze andere manier van reizen.

Wij hebben het prachtige Parc National de Donana achter ons gelaten en rijden naar Sevilla. In deze stad moeten we keuzes maken we kunnen helaas niet alles zien. Natuurlijk staat de Torre del Oro (de Gouden Toren) die deel uitmaakt van de verdedigingsmuren als eerste op het programma. De toren stamt uit 1220 en is als wachttoren gebouwd, aan de overkant van de rivier staat nog zo'n toren. Vroeger werd er een ketting tussen beide torens gespannen om te voorkomen dat de schepen de rivier op voeren.
Iets verderop ligt de wijk Santa Cruz met zijn wirwar van kleine straatjes en patio's, de gotische kathedraal met de herkenbare La Giralda steekt boven de wijk uit. Tegenover de kathedraal staat het schitterende Real Alcazar met de koninklijke paleizen en groene tuinen. In 1364 gaf Pedro I opdracht een koninklijke residentie te bouwen. Azulejos en stucwerk versieren de hallen, doorgangen zijn vaak afgewekt met prachtige bogen en de tuinen met terrassen, fonteinen en paviljoens zorgen voor verkoeling en rust in het hete en drukke Sevilla. Onder de indruk verlaten we het Real Alcazar terug naar de auto. Ik weet zeker dat we nog een keer terug gaan naar Sevilla, ik zeker.

Met een door bodega's vergeven (sherry) gebied rijden we naar het uiterste puntje van Spanje, Tarifa. Het is een ruig door weer en wind geteisterde kustrook, vanaf hier kijken we over de nauwe Straat van Gibraltar naar het dorre Marokkaanse landschap. Vijf jaar geleden waren we hier ook al en toen lag de JoHo in La Linea voor anker omdat huisdieren grote problemen gaven in Gibraltar, nu staat onze caravan in La linea en lopen we net als toen naar Gibraltar. Storno, onze kat, blijft in de caravan achter wat voor hem geen bezwaar is, vooral als we net een autorit achter de rug hebben. Hij haat namelijk de auto. De hoge rotsige kaap steekt trots uit. Bij de vrede van Utrecht is Gibraltar 'voor eeuwig' aan Groot-Brittannie toegewezen. De marina van Gibraltar ziet er nog precies hetzelfde uit, maar dat zal niet lang duren. De nieuwe uitbater heeft grootse plannen. Zijn benieuwd wat dat met de prijzen gaat doen.

Langs de Costa's rijden we langzaam omhoog. Het landschap is vergeven van betonnen hotels en de toeristen. Marbella is dan nog een exclusieve badplaats. Gelukkig vind je hier en daar nog een prachtig stukje verlaten kust met grillige rotspartijen. Je moet er alleen wel goed voor zoeken. In de verte zien we de Sierra Nevada met zijn Majestueuze toppen, erg indrukwekkend. Even een stop in Almerimar, wat een marina hebben ze daar, zo ongelooflijk groot. We doen een rondje boten, altijd leuk om te kijken wat er aan boten ligt. In Santa Pola staan we weer eens op een camping, de rest van de tijd camperen we illegaal langs de kant. Dit wordt trouwens in Portugal en Spanje oogluikend toegestaan.

De caravan en Storno hebben we weer achtergelaten op de camping, we rijden Barcelona binnen en proberen een parkeerplaats te vinden wat niet echt meevalt. Dicht bij de La Sagrada Familia hebben we geluk. We gaan naar Gaudi's onvoltooide meesterwerk, begonnen in 1882. Gaudi leefde voor 16 jaar als een kluizenaar op de bouwplaats en bij zijn dood was er slechts een toren voltooid. Gaudi werd trouwens in La Sagrada Familia zelf begraven. Het werk werd na de burgeroorlog hervat en duurt tot vandaag de dag voort. Veel invloeden uit de natuur vind je hier terug. Zelfs als je het al een aantal keren gezien hebt blijft het indrukwekkend.
Via Las Ramblas, de historische avenue waar het dag en nacht leeft rijden we naar de Montjuic. Deze 213 meter hoge heuvel biedt een overzicht over heel Barcelona. Op de top staat Castell de Montjuic een 18 eeuws kasteel. Het eerste kasteel werd verwoest door Filips V en op de oude resten is het huidige kasteel door de Bourbon familie gebouwd. Na de Burgeroorlog werd het gebruikt als gevangenis waar onder andere de Catalaanse leider Lluis Companys in 1940 is geexecuteerd. Nu is het een militair museum. Al deze bezienwaardigheden vind je weer terug in het boek 'In de schaduw van de wind' (een echte aanrader trouwens). De dag vliegt zo voorbij.

Vanaf Barcelona rijden we in een keer door naar Bar du Loup (Frankrijk). In Grasse, het mondiale centrum van de parfumindustrie sinds Catharina de Medici in de 16 eeuw hier haar geurtjes liet maken, met uitzicht op zee en omringd door velden van lavendel, mimosa, jasmijn en rozen gaan we bij Charles en Monique op bezoek. Hun boot genaamd Iris is tijdens de Vasco da Gama Rally voor de kust van Eritrea in brand gevlogen en gezonken. Wij waren benieuwd hoe het verder met Charles en Monique is. Het gaat redelijk goed met ze, Charles heeft alles een plaatsje kunnen geven maar voor Monique is het nog steeds erg moeilijk. Ze hebben ook in Frankrijk al wat zeiluurtjes achter de rug, wat goed voor de verwerking is. Verder hebben we het over de opvang na het ongeval gehad en over de Thalassa. Charles en Monique weten nog niet precies wat ze verder gaan doen en de tijd zal ons het leren. Na een gezellige ochtend en middag nemen we afscheid van deze lieve mensen. Het gaat ze goed.
De rest van de dag besteden we aan een tripje naar St-Tropez. We lopen over de boulevard en bekijken op ons gemak de luxe jachten in de haven. De een is nog groter dan de ander, verder vallen de paparazzi fotografen op die op ieder jacht wel een bekende denken te herkennen. Erg grappig allemaal. Monaco zit er deze keer niet in en blijft op ons verlanglijst staan voor een volgende keer.

Door de Franse Alpen rijden we omhoog en in Cromary wat in het Bourgondische Frankrijk ligt besluiten we nog een aantal dagen rust te nemen voordat we door rijden naar Nederland. Nou ja rustige dagen, ondanks de hitte maken we lange wandelingen, gaan kanoen en natuurlijk zwemmen in het beekje bij de camping. De rest van de tijden hebben we een hoop lol met Esther, Maarten en de kids. Het is zo gezellig dat we besluiten nog een dag extra te blijven. Op de laatste dag gaan we met z'n allen bij de boer eten, simpel maar lekker. Ook nu wordt het weer een latertje.
De camping van Tom en Karin is een echte aanrader, het is betaalbaar, goed georganiseerd, ligt in een prachtige omgeving en je staat er ook goed met relatief veel privacy. Vooral de pro-actieve instelling is top en werkt aanstekelijk op zowel personeel als gasten. Wij geven deze camping vijf JoHo sterren, staat zeker in onze top tien.

Na het afscheid rijden we op weg naar Nederland, we nemen het warme weer met ons mee. In Nederland genieten we van dit warme weer door onze dagen te slijten aan het water, veel zwemmen en lezen. Ook geen straf. Op een van deze zwoele zomeravonden gaan we naar het vuurwerk van de zomerfeesten in Nijmegen, naar later blijkt de eerste en meteen laatste dag van de vierdaagse. Verder doen we helemaal niets, we houden vakantie. Storno is dolgelukkig dat hij niet meer hoeft te reizen. De hele dag loopt hij door de tuin en zoekt verkoeling onder de struiken en planten. Vooral als de sproeier aanstaat is hij in zijn sas. Dat hij nat wordt deert hem niet.

Als het wat koeler word zijn we weer weg, dit maal naar Makkum (Friesland) waar we Eeltje en Marijke treffen. We zijn net Friesland binnen of we worden getrakteerd op uitzicht over de vele plassen, er wordt druk gezeild. Zo ver als je kunt kijken zie je zeilbootjes. Het begint toch wel weer te kriebelen.
Marijke en Eeltje logeren tijdelijk bij een van de kinderen, waar we met open armen worden ontvangen. Het wordt als vanouds gezellig. We brengen de nacht in de caravan door, in de morgen gaan we bij Marijke en Eeltje ontbijten. En dan gaat ieder zijn eigen weg, ons zien ons weer in India.
Via de afsluitdijk rijden we Noord-Holland binnen en genieten van een typische Nederlands aanzicht. Bloemvelden, molens, kleine stukje weide onringd door smalle slootjes. Wat is Nederland toch ook prachtig. In Schagen stoppen we voor een bliksem bezoek aan Ben en zijn vrouw Dorie. Ben is crew geweest op de Kekeni van Aden tot Mumbai dit jaar. Leuk elkaar weer te ontmoeten en nu hebben we eindelijk eens kennis met zijn vrouw gemaakt, hij had het altijd over haar.
's Avonds genieten we onder genot van een hapje en drankje van een zonsondergang aan de Neerlandse kust, na afloop nog snel even blootvoets door het zand. Heerlijk even uitwaaien en dan wordt het tijd om een plekje voor de nacht te vinden, we rijden met de caravan naar Bergen aan Zee. Op een mooie stil parkeerplaatsje bij de duinen stoppen we, alles in de caravan is gereed voor de nacht. Oogjes dicht en snaveltje toe, slaap lekker. Nog een maandje vakantie :-).