OKTOBER 2005

We liggen alweer een tijdje voor anker in Kekova en ondertussen begint het behoorlijk te kriebelen. We willen weer verder. Een voordeel is wel dat we de tijd nuttig hebben besteed, onze klussenlijst is behoorlijk geslonken. Zoals het hoort.
Gelukkig krijgen we wat afleiding, langzaam aan druppelen de eerste deelnemers van de Vasco da Gama Rally onze ankerplaats binnen. Bij de meeste boten is het de eerste kennismaking en dat doen we onder het genot van een Hollands bakkie koffie. Ons koffiepotje prutteld geregeld, wel erg gezellig.
Iedereen is druk bezig met klussen, onderhoud en prepareren van de boot voor de grote tocht.

De rest van de tijd slijten we met het regelen van faciliteiten en excusies voor de rally en dat valt nog niet mee. Vooral de Egyptenaren spannen de kroon. Daar valt bijna geen afspraak mee te maken, iemand vertelde ons daar maar vast aan de te wennen. Het zorgt wel voor een hoog stress-gehalte. Had ik al gezegd dat het op werken begint te lijken? Bij deze. En dat alles op een non-profitbasis.....
Ondertussen staan de twee websites ook te wachten op een update.

Een paar dagen is het onbestendig geweest met hevige regenval en onweersbuien. Een prachtig gezicht, van onder onze droge buiskap. Wel moeten onze luiken worden nagekeken, hier en daar lekt er wat :-).
Het slechte weer houd gelukkig niet lang aan en we krijgen een mooie zonsondergang.

Terwijl de JoHo stevig voor anker ligt gaan wij met de Mistral een dagje naar Kastellorizo. En wij maar met z'n allen zingen 'ik heb mijn bootje vol geladen'. Want buiten Lo, Lloyd, Hannes en ons twee gaan er nog vier anderen mee. Alex, Marian en hun twee kinderen Floris en Daan uit Vught.
Het wordt een oergezellige middag. Helaas zijn niet alle winkels geopend maar dat mag de pret niet drukken. We sluiten het bezoek aan Griekenland met een lunch af, daarna op zeil terug (John wil een Southerly, 5 knopen wind en Lo's boot loopt er 4,5).
Twee dagen later gaan we op herhaling naar Kastellorizo met de Tololea, een franse boot. Patricia en Jean-claude hebben ons uitgenodigd. Inkopen hoeven wij niet meer te doen, maar his wel lekker even afkicken van al die rally-drukte.

26 Oktober liggen we alweer in Finike, hier is het werkelijk een gekkenhuis. We komen niet aan werken toe. Veel aanloop, nog de laatste puntjes op de i zetten. Ik geloof dat we best tevreden mogen zijn met wat we hebben bereikt. Twee dagen vrij liggen in Finike marina en wat leuke nevenaktiviteiten. We sluiten op zaterdag af met een party. Hopelijk zijn de weergoden ons goed gezind bij het vertrek op zondag.

Op dit moment zijn er twintig boten in de haven 'van de rally' en met 44 personen in totaal is dat best een hele club. Met deze groep gaan we de oversteek maken naar Port Said, zo'n 320 mijl. In Port Said komen er dan naar verwachting nog acht boten, 12 personen bij vanuit andere richtingen.

Houd de sites in de gaten, vanaf nu komt er wat anders op dan het intussen 'bekende' Turkije.